melting & burning

a poem by G. Aggelakas
December 7, 2013, 7:25 am
Filed under: poem | Tags: , ,

Sitting a whole afternoon
on my old patched armchair
not expecting anyone to knock on my door
and no one to caress me
and no one to whip me
and no one tto accept me
and no one to reject me

I felt something coming
that could be happiness
So then I stood up to write down these words
and everything got lost.


Καθισμένος ένα ολόκληρο απόγευμα
Στην παλιά μπαλωμένη μου πολυθρόνα
Μην περιμένοντας κανέναν να μου χτυπήσει την πόρτα
και κανέναν να με χαϊδέψει
και κανέναν να με μαστιγώσει
και κανέναν να με δεχτεί
και κανέναν να με απορρίψει

Ένιωσα να με πλησιάζει κάτι
που θα μπορούσε να ‘ταν η ευτυχία
Τότε σηκώθηκα να σημειώσω αυτές τις λέξεις
Και όλα πήγαν στράφι


Leave a Comment so far
Leave a comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )


Connecting to %s

%d bloggers like this: