melting & burning


a poem by G. Aggelakas
December 7, 2013, 7:25 am
Filed under: poem | Tags: , ,

Sitting a whole afternoon
on my old patched armchair
not expecting anyone to knock on my door
and no one to caress me
and no one to whip me
and no one tto accept me
and no one to reject me

I felt something coming
that could be happiness
So then I stood up to write down these words
and everything got lost.

 

Καθισμένος ένα ολόκληρο απόγευμα
Στην παλιά μπαλωμένη μου πολυθρόνα
Μην περιμένοντας κανέναν να μου χτυπήσει την πόρτα
και κανέναν να με χαϊδέψει
και κανέναν να με μαστιγώσει
και κανέναν να με δεχτεί
και κανέναν να με απορρίψει

Ένιωσα να με πλησιάζει κάτι
που θα μπορούσε να ‘ταν η ευτυχία
Τότε σηκώθηκα να σημειώσω αυτές τις λέξεις
Και όλα πήγαν στράφι



Romance Sonámbulo ~ Lorca
March 8, 2012, 11:29 am
Filed under: poem | Tags: ,

Green, as I love you, greenly.
Great stars of white hoarfrost
come with the fish of shadow
opening the road of morning.
The fig tree’s rubbing on the dawn wind
with the rasping of its branches,
and the mountain thieving-cat-like
bristles with its sour agaves.
Who is coming? And from where…?
She waits on the high veranda,
green the flesh and green the tresses,
dreaming of the bitter ocean.

 

Verde que te quiero verde.
Grandes estrellas de escarcha,
vienen con el pez de sombra
que abre el camino del alba.
La higuera frota su viento
con la lija de sus ramas,
y el monte, gato garduño,
eriza sus pitas agrias.
¿Pero quién vendrá? ¿Y por dónde?
Ella sigue en su baranda,
verde carne, pelo verde,
soñando en la mar amarga.